Netwerk voor mantelzorgers, van maandag tot zondag

Terug

Gedicht: einde

Ik zocht in je ogen, maar vond je niet.
Ik kan ook niet zeggen wanneer je mij verliet.

Wij spreken niet langer dezelfde taal.
We beleven steeds meer een verschillend verhaal.

Zo veel herinneringen, een leven lang vergaard,
verdwijnen in ’t niets, zijn niets meer waard.

Toch is er iets dat ons verbindt,
ondanks alles horen wij tesaam,
zo lang ik daarvan een sprankeltje vind,
kan ik je moeilijk laten gaan.

Die voortdurende strijd, dat maakt me zo moe,
onverbiddelijk glijden we stilletjes naar het einde toe.

- Christel Wils

Christel beantwoorde ook onze 8 mantelzorgvragen. Lees hier haar verhaal.

gedachtenvoer      4 reacties       16 juni 2016
Lies S. liet reactie achter

Dit verwoordt exact waar ik schrik voor heb

Nicole S. liet reactie achter

Mooi!

Peter D. liet reactie achter

zet aan tot nadenken

roos v. liet reactie achter

prachtig verwoord

Samana zoekt (ex-)mantelzorgers voor stem in zorgraad

Het zorglandschap in Vlaanderen is volop in verandering: waar er tot nu toe eerder een fragmentarische aanpak was voor personen ...

belangen      0 reacties

Mantelzorger van de week: Jean-Pierre

Jean-Pierre zorgt voor de vader van zijn overleden vrouw. Dat is allesbehalve gemakkelijk. Soms heeft hij zelfs spijt dat hij ...

mantelzorger van de week      6 reacties