Netwerk voor mantelzorgers, van maandag tot zondag

Terug

Gedicht: einde

Ik zocht in je ogen, maar vond je niet.
Ik kan ook niet zeggen wanneer je mij verliet.

Wij spreken niet langer dezelfde taal.
We beleven steeds meer een verschillend verhaal.

Zo veel herinneringen, een leven lang vergaard,
verdwijnen in ’t niets, zijn niets meer waard.

Toch is er iets dat ons verbindt,
ondanks alles horen wij tesaam,
zo lang ik daarvan een sprankeltje vind,
kan ik je moeilijk laten gaan.

Die voortdurende strijd, dat maakt me zo moe,
onverbiddelijk glijden we stilletjes naar het einde toe.

- Christel Wils

Christel beantwoorde ook onze 8 mantelzorgvragen. Lees hier haar verhaal.

gedachtenvoer      4 reacties       16 juni 2016
Lies S. liet reactie achter

Dit verwoordt exact waar ik schrik voor heb

Nicole S. liet reactie achter

Mooi!

Peter D. liet reactie achter

zet aan tot nadenken

roos v. liet reactie achter

prachtig verwoord

Mantelzorger van de week: Christiane Loontjens

Christiane (links op de foto) zorgt voor haar ouders. Haar mama heeft bot- en leverkanker en haar papa heeft af ...

mantelzorger van de week      6 reacties

Betere financiële ondersteuning van mantelzorgers

Wie minder gaat werken om mantelzorg op te nemen, ziet zijn inkomen flink dalen. En dat in een context die ...

wetgeving financieel      0 reacties