Netwerk voor mantelzorgers, van maandag tot zondag

Getuigenissen en updates

nicole h. zorgt voor familielid met psychisch probleem

wegens leeftijd en algemene problemen


1 | persoon      0 | Reageer
Muriel V. zorgt voor partner met dementie

Omdat het, behalve mijn echtgenoot, de man van mijn leven is!


1 | persoon      0 | Reageer
Nicole M. zorgt voor partner met handicap

Mijn man heeft klompvoeten en hij kan moeilijk stappen. Daarbij is hij in 2016 aan zijn rug geopereerd en is niet goed uit de operatie gekomen. Het gevolg is dat hij zonder hulp zijn evenwicht niet kan houden en gemakkelijk valt. Als hij valt kan hij niet alleen recht. Hij moet bij alles geholpen worden.


1 | persoon      0 | Reageer
chantal m. zorgt voor moeder met psychisch probleem

Mijn mama is heel depressief. Ik ga haar elke dag bezoeken, wat heel zwaar is.


1 | persoon      0 | Reageer
Marcel V. zorgt voor zoon met CVA

Mijn zoon voldoet aan alle opgegeven voorwaarden.


1 | persoon      0 | Reageer
Diane L. zorgt voor partner met kanker

Omdat hij kanker heeft, wekelijks chemo krijgt en mijn echtegenote is


1 | persoon      0 | Reageer
Ann V. zorgt voor moeder

Zij kan niet meer zelfstandig functioneren. Wij (3 kinderen) zorgen mee voor boodschappen / papierwerk / financies / sociale controle ...


1 | persoon      0 | Reageer
Luc B. zorgt voor vader met psychisch probleem

Zorg voor mijn ouders : moeder zware diabetespatiënt, vader licht dementerend. Bijstand voor kleding, aanhalen voeding, administratie enz.


1 | persoon      0 | Reageer
Ilse A. zorgt voor moeder

Ik zorg voor mijn moeder die een zwaar niet-aangeboren hersenletsel heeft. Ze kan hierdoor niet meer thuis wonen. Ik neem dus geen dagelijkse zorg op mij maar doe wel de was en strijk voor haar, alsook voor mijn vader die nu alleen thuis woont. Ik ben bewindvoerder van mijn moeder en regel al haar financiën en administratie.


1 | persoon      0 | Reageer
Christine V. zorgt voor partner met Parkinson
Update van 17/1/20

Het afgelopen jaar was er één van vele veranderingen. Mijn echtgenoot woont sinds zijn ziekenhuisopname ten gevolge van ruggewervelfractuur niet meer thuis. Hij is zo zorgafhankelijk geworden dat dit niet meer mogelijk is en eerlijk gezegd waren de laatste maanden voor zijn val ook onhoudbaar geworden voor mij. 24/24 zorg waarbij je nooit nog recupereerd is niet vol te houden.
Sinds november verblijft hij in het plaatselijk WZC waar hij goed verzorgd wordt, op wandelafstand van ons huis zodat hij nog regelmatig een paar uur naar huis kan komen. Hij geniet van die momenten, nog tussen zijn boeken en cd’s zitten, samen aan tafel ...
Het blijft uiteraard schrijnend dat er voor iemand van 66 met een neurologische aandoening geen andere oplossing is. Maar het is wel een hele verademing dat hij nu in goede handen is, wat zeker geen evidentie is. Hij heeft het afgelopen jaar op verschillende plaatsen verbleven (ziekenhuis, revalidatie, ander WZC) en dan merk je dat er grote verschillen zijn. Gelukkig is hij nu terecht gekomen op een plek waar betrokken mensen met een hart voor hun job werken.


1 | persoon      0 | Reageer